Η Μονή Ζωοδόχου Πηγής στην Άνδρο είναι το μεγαλύτερο μοναστήρι του νησιού και βρίσκεται ανάμεσα στο Γαύριο και το Μπατσί. Το έτος ίδρυσής του αποτελεί μυστήριο, αλλά πιστεύεται ότι ξεκίνησε ως σχολείο κατά τη βυζαντινή εποχή και το 842 μ.Χ. ιδρύθηκε ως χριστιανικό μοναστήρι. Ωστόσο, μια ημερομηνία γραμμένη στο πίσω μέρος μιας μοναδικής ασημένιας εικόνας πιστοποιεί ότι η Μονή Ζωοδόχου Πηγής στην Άνδρο λειτουργούσε τον 14ο αιώνα.

Η πτώση της Μονής της Ζωοδόχου Πηγής στην Άνδρο ξεκίνησε όταν οι Φράγκοι εγκατέλειψαν το όμορφο νησί. Ωστόσο, το 1578 αποκαταστάθηκε από μοναχούς και “έζησε” χρόνια ευημερίας και δόξας. Ο μοναχός Ιωαννίκιος, μέλος της φιλικής εταιρείας, συνέχισε το έργο των προκατόχων του και έχτισε νέα κελιά, ξοδεύοντας την περιουσία του και την περιουσία της μονής. Στα τέλη του 17ου αιώνα το μοναστήρι αριθμούσε 100 μοναχούς και τα επόμενα χρόνια ο πληθυσμός μειώθηκε στον μισό.

Μονή Ζωοδόχου Πηγής στην Άνδρο – Ο μύθος

Ο μύθος πίσω από την ίδρυση της Μονής της Ζωοδόχου Πηγής είναι ένα πραγματικό θαύμα. Όπως λέει η ιστορία, βορειότερα από την τοποθεσία του μοναστηριού, εργάτες έχτιζαν ένα άλλο μοναστήρι. Κάθε βράδυ, όταν σταματούσαν τη δουλειά τους, όλα τα εργαλεία τους εξαφανίζονταν, χωρίς κανείς να ξέρει ποιος τα πήρε. Καθώς περνούσαν οι μέρες, αρκετά κοντά στο σημείο όπου χτιζόταν το μοναστήρι, ένας διψασμένος ηλικιωμένος με προβλήματα όρασης έψαχνε για νερό. Ξαφνικά είδε μπροστά του μια κατσίκα με βρεγμένη γενειάδα και κατάλαβε ότι πρέπει να υπάρχει κοντά μια πηγή. Ο γέρος ακολούθησε τα ίχνη της κατσίκας και εντόπισε την πηγή.

Από το πουθενά, μια γυναίκα εμφανίστηκε μπροστά του και της είπε ότι δεν μπορούσε να τη δει καθαρά λόγω του προβλήματος όρασής του. Στη συνέχεια, η γυναίκα τον παρότρυνε να πλύνει τα μάτια του με το νερό της πηγής. Ως εκ θαύματος, η όρασή του επέστρεψε και η γυναίκα του αποκάλυψε ότι ήταν η Παρθένος Μαρία. Του ζήτησε να πάει στους εργάτες που έχτιζαν το μοναστήρι και να τους πει να το χτίσουν στη θέση της πηγής.

Το 1928 το μοναστήρι μετατράπηκε σε γυναικείο μοναστήρι και παραμένει έτσι μέχρι σήμερα.